omuzun bayatlayan çürüyüşü artık. hep seyirde iki baş, ihmalkar bir günaha. susuş eski yolları. güneşi okumak mı bütün bellek. tanıdık gelmenin sonsuzluğu.
bir ölü etini kaç kez gezdirdim uyanık ve düşte.
dönüşmeler kitabından açık bir sayfa yoğrulup oturacak mı boz göğüne. sabaha çıkacak sanrıyı seçmez ki kum. remil dilim, uzağı bir bulantıya belirlemek. ve ansınacak son uykusuzluğun.
dağılıyor ovam ilk karanlık süzülüşte.
Yıl büyük bir ölümlüdür. Uykuda kıvanan kedi,
Düşünde eksilmeyi bilmiyordur
sesin taşıl tini. ve koyu gölge,
heceyi üşütür.
sınanmış bir çığ surunu döven
ve deniz,
ayı çekip bırakırken öpüşür,
kısmi inmeli katil tekneyle buz.
ecinni buyruklar dört duvardan bitiyor
bir kulenin yıkımına karışıyoruz
soğuk ve susuz mızıkalar yok-dilsiz
cansıkıntısının çalımsız krallığı.
doldurulmuş hayalet, geyik ve sera
ünleyen bir kılıç belden çekilmiş soğuk
bir kral gibi büyüyebilir de akşam
açık çemberli kızları, bir bahar,
kiri adıyoruz –
ya çatlaklar?
Lady Chatterley’nin eski hür koşusu, Trier’nin gözlüğünde eksi bir bacağı mı kaşındırdı? Usumu bu öç karıştırdı.
sızının iri kanı, büyü akşam.
ezgiler donsun, üçüncü çeviri
bir roma konforu
Kısa akan.
Mehmet Ali Demir 