Yıl büyük bir ölümlüdür. Uykuda kıvanan kedi,
Düşünde eksilmeyi bilmiyordur
sesin taşıl tini. ve koyu gölge,
heceyi üşütür.
sınanmış bir çığ surunu döven
ve deniz,
ayı çekip bırakırken öpüşür,
kısmi inmeli katil tekneyle buz.
ecinni buyruklar dört duvardan bitiyor
bir kulenin yıkımına karışıyoruz
soğuk ve susuz mızıkalar yok-dilsiz
cansıkıntısının çalımsız krallığı.
doldurulmuş hayalet, geyik ve sera
ünleyen bir kılıç belden çekilmiş soğuk
bir kral gibi büyüyebilir de akşam
açık çemberli kızları, bir bahar,
kiri adıyoruz –
ya çatlaklar?
Lady Chatterley’nin eski hür koşusu, Trier’nin gözlüğünde eksi bir bacağı mı kaşındırdı? Usumu bu öç karıştırdı.
sızının iri kanı, büyü akşam.
ezgiler donsun, üçüncü çeviri
bir roma konforu
Kısa akan.
I
bunumu dağlayan bir tül var. küçük sara sesleri,
eksik kökler, faretinli, kırışan.
halep çıbanı, tuz kavisleri.
kuzgunî derilerin öpüşüldüğü akşam
kara taflan
ve sür görmemiş ibran.*
II
sağır sınır merhemin hiçine sızan ağu-cenin.
sıra sinik sessizliğin
dul bir titrer ayin batımın solunu.
bulanacağı bilinir seine’in
hırıltısı apollinaire’in eli.**
*yağmursuz bir kente düşmek dilin.
**kumdan bir sonum.
bun, alıyor sfenksi.
