“bütüncül bir düzende döner dünya,
tecim, ipek, kefen, yitim; sanrılı.
uzaklara gider kaybolduk -tanırız,
yazmasında soluk bir yüz, bir kadın,
büyür ağaçlar, kimi aşılar tutmaz, kurur tarla-
ama bütüncül bir düzenle dönmeye devam eder dünya
deniz her gece yükselir, açar -nedeni yok ki- sardunya.”
H. S. Nevi’nin kırk dört yıl önce öldüğü evde buldum bu şiiri. Belki bir taslak. Ortak bir yakınım aracılığıyla gördüm evi, bir sandığın içinde çok tozlu ve eski yazıdaydı. Ben transkripsiyonunu yaptım yalnızca. Sandıkta bunun gibi yüzlerce kağıt var, en dipte. Üstünü kumla doldurmuş. H. S. Nevi’nin evi, Üsküdar Sultanlığı’nda. Yıkılmaya yüz tutmuş.
Mehmet Ali Demir 
Yorum bırakın