I inanır tanrı ve efendiye ki düşün bulanışı bilir bir kral. demirden bir ejder cep, bakar saate. kırın gürültüsü ve göldibi renginde bir göğsün okşanması. acemce.  II  tünüyor menekşeler koyuna. hiç bitmez bir yolun güzünde eskiyen ulaşmak. duvarında kırk başka fotoğraf. lamba, kuru sabun ve askıdaki yaşmak. yıllar ve otobüsler aynı saatta.  III  tinana’dır bu…

Ferit Edgü’nün Kaçkınlar’ı, Yüksel Arslan’ın yakın tarihli resimlerini andırıyor. Çağın ruhu, sorunu. Demir (Özlü)’in bunalımı hep daha yapma, sırası gelememiş bir daraltı. 15.02.2025’te yazılmış bir not.

kırlentleri yorulmuş gök ovasında ter suskusu. sonra bir bedava biletleri ki saklı durur kamburlar tiyatrosuna. üç yıllık bir süngüsüz ve yatak hastalıkları. bir şey var biliyor bir rüya, oda. ılık bir güz akşamında bile kaynıyor kanatları. bir keski ve ayna. bireştikçe kararıyor organlarım. unutmak o şahin anıyı. bozulmamış bir kilisede mum döküyorlar üstüne. sevgili krallığım…

J.K.H’ye. düzünden ve tersinden okunur. bir sözlüğün aşınmakla başlaması. yakası ipek bir ikindi ve bileyici güz. gözlerin düşü unutmasına daha erken. ki bulanıyor aşkı mevsim ölülerinden  bir hayat yaşamasız.  öğle uykusunda, gözü ağzına akmış bir adam. anahtarlarım, sağanağına düşüyor acelesiz. üstlenilmiş günahın çıkarılması. kuyu bir bilinmezlik ve düşen boyun.  ölmezotu kurutan bir kraliçeyi düşünmeye başlamak.…

omuzun bayatlayan çürüyüşü artık. hep seyirde iki baş, ihmalkar bir günaha. susuş eski yolları. güneşi okumak mı bütün bellek. tanıdık gelmenin sonsuzluğu.  bir ölü etini kaç kez gezdirdim uyanık ve düşte.  dönüşmeler kitabından açık bir sayfa yoğrulup oturacak mı boz göğüne. sabaha çıkacak sanrıyı seçmez ki kum. remil dilim, uzağı bir bulantıya belirlemek. ve ansınacak son…