omuzun bayatlayan çürüyüşü artık. hep seyirde iki baş, ihmalkar bir günaha. susuş eski yolları. güneşi okumak mı bütün bellek. tanıdık gelmenin sonsuzluğu.  bir ölü etini kaç kez gezdirdim uyanık ve düşte.  dönüşmeler kitabından açık bir sayfa yoğrulup oturacak mı boz göğüne. sabaha çıkacak sanrıyı seçmez ki kum. remil dilim, uzağı bir bulantıya belirlemek. ve ansınacak son…

Yıl büyük bir ölümlüdür. Uykuda kıvanan kedi,  Düşünde eksilmeyi bilmiyordur sesin taşıl tini. ve koyu gölge, heceyi üşütür.  sınanmış bir çığ surunu döven ve deniz,  ayı çekip bırakırken öpüşür, kısmi inmeli katil tekneyle buz.  ecinni buyruklar dört duvardan bitiyor bir kulenin yıkımına karışıyoruz soğuk ve susuz mızıkalar yok-dilsiz cansıkıntısının çalımsız krallığı. 

doldurulmuş hayalet, geyik ve sera ünleyen bir kılıç belden çekilmiş soğuk  bir kral gibi büyüyebilir de akşam  açık çemberli kızları, bir bahar, kiri adıyoruz –  ya çatlaklar?

Lady Chatterley’nin eski hür koşusu, Trier’nin gözlüğünde eksi bir bacağı mı kaşındırdı? Usumu bu öç karıştırdı. 

sızının iri kanı, büyü akşam.  ezgiler donsun, üçüncü çeviri bir roma konforu Kısa akan.