I
bunumu dağlayan bir tül var. küçük sara sesleri,
eksik kökler, faretinli, kırışan.
halep çıbanı, tuz kavisleri.
kuzgunî derilerin öpüşüldüğü akşam
kara taflan
ve sür görmemiş ibran.*
II
sağır sınır merhemin hiçine sızan ağu-cenin.
sıra sinik sessizliğin
dul bir titrer ayin batımın solunu.
bulanacağı bilinir seine’in
hırıltısı apollinaire’in eli.**
*yağmursuz bir kente düşmek dilin.
**kumdan bir sonum.
bun, alıyor sfenksi.
Yorum bırakın