I

bunumu dağlayan bir tül var. küçük sara sesleri,

eksik kökler, faretinli, kırışan. 

halep çıbanı, tuz kavisleri. 

kuzgunî derilerin öpüşüldüğü akşam

kara taflan

ve sür görmemiş ibran.*

II

sağır sınır merhemin hiçine sızan ağu-cenin. 

sıra sinik sessizliğin

dul bir titrer ayin batımın solunu.

bulanacağı bilinir seine’in

hırıltısı apollinaire’in eli.**

*yağmursuz bir kente düşmek dilin. 

**kumdan bir sonum. 

bun, alıyor sfenksi. 

Posted in

Yorum bırakın