Yılın bu günlerinde, yirmi yıldır üstüne yağan yağmurların pasını hızlandırdığı, esas renginin ne olduğunu artık yalnız anımsayanların bilebileceği bahçe kapısı; her yıl ona sadece birkaç günlüğüne, rengini bilmeden ve aslında bunu merak bile etmeyecek bir topluluğun uğradığı, şenlikli zamanlar yaşar. Bu günlerde; çocukluğumun hatırlayabildiğim ilk anlarından şimdiye dek bulundum, yaşadıkça da bulunacağım. Bir ayini andıran…

WordPress’e hoşgeldiniz! Bu sizin ilk gönderiniz. Blog yayınlama yolculuğunuzda ilk adımı atmak için düzenleyin veya silin.